شرف الدين محمد بن مسعود مسعودى بخارى
104
مجمع الاحكام ( فارسى )
وزيرى يا قاضئى يا عالمى هلاك شود و اگر مريخ بود سرهنگى يا سپهسالارى و اگر زهره بود زنى و هم از اين قياس ، و اگر قمر بود بزرگى از جمله اهل بيت « 1 » پادشاه و چنان كه كوكب صنفى از اصناف مردمان معلوم شده است . حال قوت « 2 » و ضعف كواكب در باب چهارم قسم اول نيز ياد كرده است و گفته شده كه قوت ذاتى كوكب دليل صحت بدن و سلامت اعضا [ ى ] و اعتدال مزاج و امن و سلامت احوال است . قوت عرضى كوكب شرف و جاه و منزلت و حرمت است و سعادت كوكب دليل سعادت مالى و حسن حال « 3 » معيشت و ضعف و نحوست كوكب دليل خلاف اين احوال . چون در طالع سال حال و قوت « 4 » و ضعف و سعادت و نحوست اين كواكب معلوم شد ، حال نحوست و سعادت اين طبقات مردمان معلوم شود و چون خداوند سهم سعادت و خداوند سهم الغيب و خداوند « 5 » آن مثلثات هر دو سهم در « 6 » طوالع تحويل در مواضع نيك افتاده باشند ، و به نظر مودت به يكديگر نگرند ، دلالت دهند بر خيرات و سعادتهاى بسيار و اگر بر خلاف اين افتاده باشند « 7 » حكم « 8 » بر خلاف اين بود . سهم الغيب دليل رأى تدبير پادشاه بود و انديشه او در كارها [ ى ] و اگر در اين طالع سهم الغيب در موضعى شايسته بود و كواكب سعدى به وى و به خداوند وى « 9 » ناظر باشند راى و تدبير پادشاه و انديشه او در كارها صائب و شايسته بود و اگر خلاف اين بود * تدبيرها تباه كند و راىهاى فاسد زند « 10 » * و انديشهها ( ى ) ناصواب كند .
--> ( 1 ) . ح . و د . اهليست . ( 2 ) . م . و ندارد ، د . حوت بجاى قوت . ( 3 ) . متون . حالى . ( 4 ) . د . قوت حال . ( 5 ) . د . خداوند . ( 6 ) . م . از . ( 7 ) . م . باشد . ( 8 ) . ح . حكيم . ( 9 ) . د . خداوندى . ( 10 ) . فاصله دو ستاره در م . تدبيرهاى بناى كند و راى را فاسد زند ، در ح . و د . رايهاى را فاسد .